Πώς να φτιάξετε ψεύτικο χιόνι

Φέτος που ο χειμώνας είναι ήπιος και βέβαια στην πόλη μας έτσι κι αλλιώς είναι πολύ δύσκολο να δούμε χιόνι, φτιάξτε το δικό σας χιόνι !

Το πολυακρυλικό νάτριο, επίσης γνωστό ως  Waterlock, είναι το άλας με νάτριο του πολυακρυλικού οξέος με χημικό τύπο [-CH₂-CH(COONa)-]_ν  και βρίσκει ευρεία εφαρμογή σε καταναλωτικά προϊόντα. Έχει την ικανότητα να απορροφήσει 200 έως 300 φορές τη μάζα του σε νερό. Μια από τις εφαρμογές του είναι στην παρασκευή τεχνητού χιονιού.

Το ψεύτικο χιόνι μοιάζει πολύ με το πραγματικό και είναι μη τοξικό. Είναι κατασκευασμένο από πολυμερές και σας δίνει μια δροσερή αίσθηση όταν το αγγίζετε, ακριβώς όπως το πραγματικό χιόνι. Τα συστατικά και η διαδικασία για την προετοιμασία ψεύτικου χιονιού είναι απλή. Υλικά :

α. Πολυακρυλικό νάτριο

β. Νερό

Για την παρασκευή του ψεύτικου χιονιού, το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να προσθέσετε νερό στο στερεό πολυακρυλικό νάτριο. Θα πάρει τη μορφή γέλης (gel). Συνεχίστε να προσθέτετε νερό μέχρι να είναι εντελώς υγρό.

Εάν θέλετε να προσθέσετε μια πιο ρεαλιστική πινελιά σε αυτό, μπορείτε βάλετε το μείγμα στο ψυγείο. Μην ανησυχείτε. Δεν διαλύεται όταν ψύχεται. Ακόμη και όταν στεγνώνει μπορείτε να επανυδατώνεται με προσθήκη νερού.

Αν θέλετε χιόνι σας να είναι πιο ξηρό, προσθέστε λιγότερο νερό. Αν θέλετε χρωματιστό χιόνι, μπορείτε να προσθέσετε το επιθυμητό χρώμα στο μείγμα. Ωστόσο, πρέπει να έχετε κατά νου ότι το ψεύτικο χιόνι μπορεί να προκαλέσει βλάβη αν καταναλωθεί.

Δείτε παρακάτω :

Για όσους αγαπούν τη Χημεία...

Μερικές φορές μπερδεμένη, αλλά πάντα αγαπημένη ...

Νερό και συγκέντρωση...

Ένας πολύ σπάνιος εργαστηριακός οδηγός

Η "Χρυσή βίβλος των Πειραμάτων Χημείας" ήταν ένα παιδικό βιβλίο χημείας γραμμένο στη δεκαετία του 1960 από τον Robert Brent και εικονογραφημένο από τον Harry Lazarus και δημοσιεύθηκε από Western Publishing στη σειρά Χρυσή βιβλία τους. Πολλά από τα πειράματα που περιλαμβάνονται στο βιβλίο θεωρούνται τώρα πολύ επικίνδυνα για τα παιδιά χωρίς επίβλεψη, και δεν θα εμφανίζονταν σε ένα σύγχρονο βιβλίο χημείας για παιδιά. Υπολογίζεται ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν μόνο 126 αντίτυπα αυτού του βιβλίου στις βιβλιοθήκες σε όλο τον κόσμο.

Η τιμή του, σύμφωνα με το amazon.com  κυμαίνεται από $197,99 μέχρι $1.899,33 !...

Το γάλλιο έχει χαμηλό σημείο τήξης...

Είναι γνωστό ότι το μόνο μέταλλο που είναι υγρό σε θερμοκρασία περιβάλλοντος είναι ο υδράργυρος (Hg). Όμως το γάλλιο (Ga) έχει σημείο τήξης περίπου 30^οC, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να λιώσει στο χέρι μας.
Το γάλλιο είναι ένα σπάνιο, μαλακό, εύτηκτο, εύθρυπτο σε χαμηλές θερμοκρασίες, αργυρόλευκο μέταλλο με στιλπνή μεταλλική λάμψη. Ο ατομικός αριθμός του είναι 31 και η σχετική ατομική μάζα του 69,723.
Ανακαλύφθηκε το 1875 από τον Γάλλο χημικό Πολ-Εμίλ (Φρανσουά) Λεκόκ ντε Μπουαμποντράν με φασματοσκοπική μελέτη και πήρε το όνομά του από την Gallia, παλιά λατινική ονομασία της Γαλλίας. Ανεπιβεβαίωτες φήμες εκείνης της εποχής λένε ότι το όνομα γάλλιο μπορεί να προέρχεται από το όνομά του "Λε Κοκ" (Le Coq) που στα λατινικά (γκάλιουμ) σημαίνει πετεινός, αρσενική γαλοπούλα, γάλος. Στην ελληνική γλώσσα η ονομασία "Γάλλιον" όπως αποδόθηκε το "Γκάλιουμ", ή "Γκάλιαμ", αναφέρεται από το 1885 από τον Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Αναστάσιο Δαμβέργη (1857-1920).
Το γάλλιο δεν υπάρχει σε ελεύθερη μορφή στη φύση. Τα λίγα ορυκτά με υψηλή περιεκτικότητα σ' αυτό, όπως ο γαλλίτης, αφενός είναι πολύ σπάνια για να χρησιμεύσουν ως βασική πηγή του στοιχείου ή των ενώσεών του και αφετέρου χωρίς οικονομική σπουδαιότητα. Η περιεκτικότητα του μετάλλου στο στερεό φλοιό της γης κυμαίνεται από 15 ppm (ή 0,0015 %) έως και 19 ppm (ή 0,0019 %).
Το μεγαλύτερο μέρος του μετάλλου παράγεται σήμερα ως παραπροϊόν κατά την επεξεργασία της αλουμίνας που προέρχεται από το βωξίτη. Μικρό ποσοστό παράγεται από την επεξεργασία των καταλοίπων της εξαγωγής ψευδαργύρου από το σφαλερίτη.
Το γάλλιο υγροποιείται λίγο πάνω από τη θερμοκρασία δωματίου και λιώνει εύκολα στο χέρι. Διαλύεται αργά στο υδροχλωρικό οξύ και στο υδροξείδιο του καλίου. Είναι διαβρωτικό για διάφορα μέταλλα ειδικά όταν είναι ζεστό. Σχηματίζει ένα οξείδιο, το Ga₂O₃, ενώ είναι γνωστά επίσης διάφορα χλωρίδια, σουλφίδια και νιτρικά άλατά του. Από μια ένωσή του, το θειικό γάλλιο, μπορούμε να παρασκευάσουμε στυπτηρία.
Το καθαρό γάλλιο δεν αποτελεί επιβλαβή ουσία για τους ανθρώπους κατά την επαφή, αν και αφήνει σημάδι στα χέρια. Πολλές φορές αγγίζεται μόνο και μόνο για την απλή ευχαρίστηση που προκαλεί η παρατήρησή του όταν λειώνει από τη θερμότητα που εκπέμπεται από το ανθρώπινο χέρι...

Στο παρακάτω βίντεο ένα κουτάλι από γάλλιο "εξαφανίζεται" σε ζεστό νερό...

146α γενέθλια της Μαρίας Κιουρί

Η Μαρία Σκλοντόφσκα-Κιουρί (Maria Skłodowska-Curie) ήταν Γαλλίδα φυσικός και χημικός πολωνικής καταγωγής. Σε συνεργασία με το σύζυγό της, Πιερ Κιουρί, ανακάλυψε το ράδιο και μελέτησε τα φαινόμενα της ραδιενέργειας. Ανακάλυψε επίσης το πολώνιο και υπήρξε η πρώτη γυναίκα που έγινε Καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο της Σορβόνης, ενώ τιμήθηκε δυο φορές με το Βραβείο Νόμπελ για τη Φυσική (1903) και τη Χημεία (1911). Όντας η πιο φημισμένη γυναίκα επιστήμων της εποχής της, ήταν γνωστή επίσης και ως Μαντάμ Κιουρί.

Χημικοί δεσμοί

ΙΟΝΤΙΚΟΣ (ΕΤΕΡΟΠΟΛΙΚΟΣ) ΔΕΣΜΟΣ 

Ο ιοντικός ή ετεροπολικός δεσμός, όπως υποδηλώνει το όνομα του, αναπτύσσεται μεταξύ ετεροατόμων, συνήθως μεταξύ ενός μετάλλου (στοιχείου δηλαδή που έχει την τάση να αποβάλλει ηλεκτρόνια) και ενός αμετάλλου (στοιχείου δηλαδή που έχει την τάση να προσλαμβάνει ηλεκτρόνια). Ο δεσμός αυτός απορρέει από την έλξη αντίθετα φορτισμένων ιόντων, κατιόντων (που είναι θετικά φορτισμένα) και ανιόντων (που είναι αρνητικά φορτισμένα). Τα ιόντα αυτά σχηματίζονται με μεταφορά ηλεκτρονίων, π.χ. από το μέταλλο στο αμέταλλο. 

Με άλλα λόγια, κατά το σχηματισμό ιοντικού δεσμού μεταξύ δύο ατόμων, το ένα άτομο αποβάλλει 1 έως 3 ηλεκτρόνια, παίρνοντας έτσι τη μορφή κατιόντος (θετικό ιόν). Αντίθετα, το άλλο άτομο προσλαμβάνει 1 έως 3 ηλεκτρόνια, παίρνοντας έτσι τη μορφή ανιόντος (αρνητικό ιόν). 
Τα ιόντα που σχηματίζονται έλκονται μεταξύ τους με ηλεκτροστατικές δυνάμεις Coulomb και διατάσσονται στο χώρο σε κανονικά γεωμετρικά σχήματα, τους ιοντικούς κρυστάλλους.

 Δείτε ακόμη : Οι δεσμοί, ο Lewis και ο Pauling